Integracje

Kalendarz w telefonie, rezerwacje z innych systemów, webhooki dla Zapiera i podobnych narzędzi.

Ustawienia → Integracje łączy aplikację z innymi programami. Jeśli nie używasz kalendarza w telefonie ani narzędzi typu Zapier, możesz ten rozdział pominąć.

Kalendarz iCal

To link, który dodajesz do swojego kalendarza jako subskrypcję (nie jako import, bo tylko subskrypcja odświeża się sama). Terminy zleceń pojawią się wtedy w telefonie i na komputerze.

  • Kalendarz Google (na komputerze): Inne kalendarze → „+” → Z adresu URL → wklej link.
  • Kalendarz Apple: Plik → Nowa subskrypcja kalendarza → wklej link.
  • Outlook: Dodaj kalendarz → Subskrybuj z sieci → wklej link.

Link zawiera tajny ciąg znaków. Każdy, kto go ma, widzi Twoje terminy (nazwę roboczą, klienta, miejsce), więc nie przekazuj go dalej. Kalendarze odświeżają subskrypcje co kilka godzin, więc nowy termin nie pojawi się w nich od razu.

Webhook rezerwacji (przychodzący)

To adres, pod który zewnętrzny system (Calendly, własna strona, system rezerwacji) wysyła nową rezerwację. Aplikacja zakłada z niej klienta i zlecenie, od razu na etapie „Termin umówiony” (jeśli rezerwacja ma datę), a Ty dostajesz e-mail i powiadomienie.

Ta funkcja jest dla osób, które same programują albo mają kogoś, kto zrobi to za nie. Wysyłasz POST z JSON-em i polami: client_name (wymagane), client_email, client_phone, session_type, session_date, location, notes, title. Sekret w adresie jest głównym zabezpieczeniem, więc nie publikuj go. Jeśli Twój system to potrafi, może dodatkowo podpisać każde wywołanie kluczem weryfikacyjnym (nagłówek X-Webhook-Signature, HMAC SHA-256): wtedy wywołanie z błędnym podpisem zostanie odrzucone. W części Ostatnie wywołania widać, co ostatnio przyszło pod ten adres i z jakim wynikiem.

Webhooki wychodzące

Działają w drugą stronę: aplikacja daje znać innemu programowi, że coś się stało. Typowe zastosowania to Zapier, Make, n8n albo własny skrypt, np. „nowy klient → dodaj do arkusza”, „zaakceptowana wycena → wyślij mi SMS”.

Dodaj adres (musi zaczynać się od https://), nazwę i zaznacz zdarzenia:

  • nowy klient,
  • zmiana etapu zlecenia,
  • zapytanie z formularza,
  • wybór zdjęć w galerii,
  • akceptacja wyceny.

Każde wywołanie podpisujemy sekretem (widocznym przy webhooku) i zapisujemy w historii razem z odpowiedzią. Jeśli adres nie odpowiada, dostajesz powiadomienie w dzwonku (raz na dobę dla danego adresu). Przycisk Testuj wysyła próbne wywołanie.

Agenci AI i klucze API

Blendia ma serwer MCP (Model Context Protocol): wspólny język, którym asystenci AI rozmawiają z programami. Po podłączeniu asystent (Claude, Cursor, ChatGPT albo własny agent) może zapytać o Twoje zlecenia, terminy i zapytania, dodać klienta, założyć zlecenie, przygotować wycenę albo podsumować tydzień. Robi to wyłącznie na Twoim koncie i wyłącznie w zakresie, na który pozwolisz.

Jak to podłączyć

Najprościej, bez klucza: w asystencie (Claude.ai, Claude Code, Cursor, VS Code, ChatGPT) dodaj serwer MCP o adresie z pola Adres serwera MCP w Ustawienia → Integracje → Agenci AI i klucze API. Przy pierwszym użyciu asystent otworzy logowanie Blendii: zalogujesz się jak zwykle (z 2FA, jeśli je masz), zobaczysz, kto prosi o dostęp, i klikniesz Zezwól. Żadnego kodu, żadnego klucza. Połączeni asystenci stoją na liście Połączeni asystenci pod adresem serwera; Cofnij dostęp odcina asystenta od razu (możesz też usunąć łącznik po jego stronie).

Przykłady: w Claude Code claude mcp add --transport http blendia <adres>, a potem /mcp i logowanie w przeglądarce; w Cursorze i VS Code wpis { "mcpServers": { "blendia": { "url": "<adres>" } } }. Gotowe do skopiowania wersje są pod Jak podłączyć agenta.

Klucz API dla skryptów

Klucz jest potrzebny tylko tam, gdzie nikt nie kliknie „Zezwól” w przeglądarce: n8n, własny skrypt, agent na serwerze.

  1. Kliknij Nowy klucz. Nazwij go po urządzeniu albo zastosowaniu („Automat n8n”), wybierz uprawnienia i ważność.
  2. Kliknij Utwórz klucz i skopiuj go od razu: pokazujemy go tylko raz. Jeśli go zgubisz, usuń ten klucz i zrób nowy.
  3. W skrypcie wyślij go jako nagłówek Authorization: Bearer <klucz>.
  4. Konto z 2FA potwierdza nowy klucz aktualnym kodem z aplikacji uwierzytelniającej, bo klucz będzie działał bez Ciebie i musi mieć ten sam poziom dostępu, co Ty po zalogowaniu. Asystent logujący się przez przeglądarkę kodu nie potrzebuje.

Klucz jest jak zalogowana sesja w Twoim imieniu. Nie wklejaj go w publiczne miejsca, nie wysyłaj e-mailem, nie dawaj dwóm osobom jednego klucza: każdy agent dostaje własny, a usunięcie klucza odcina dostęp od razu.

Dwa rodzaje uprawnień

  • Tylko odczyt: asystent czyta zlecenia, klientów, kalendarz, finanse i powiadomienia. Nic nie zmienia, nic nie wysyła.
  • Odczyt i zapis: asystent może też dodawać i zmieniać dane, usuwać rekordy, dodawać wycenę albo umowę do Strefy klienta, wysłać wiadomość do klienta. Narzędzia mówią asystentowi, które czynności są nieodwracalne albo docierają do klienta, i proszą, by najpierw zapytał Ciebie; dobry asystent tak zrobi, ale klucz sam w sobie na to pozwala. Daj zapis tylko asystentowi, któremu ufasz.

Czego asystent nie zrobi nigdy, niezależnie od klucza: nie zmieni hasła, nie wyłączy 2FA, nie usunie konta, nie kupi planu, nie pobierze pełnego eksportu. Te rzeczy zostają w przeglądarce.

Co widzi asystent

Narzędzia odpowiadają temu, co widzisz w aplikacji: lista i karta klienta, zlecenia i etapy, kalendarz, zapytania i formularz, wyceny, umowy, płatności, faktury, galerie, Strefa klienta, szablony, dokumenty, presety, wizytówka, powiadomienia, zgłoszenia do zespołu, integracje i ustawienia konta. Do tego asystent dostaje ten przewodnik jako zasób, więc zna słownictwo aplikacji. Każde wywołanie przechodzi te same sprawdzenia, co kliknięcie w aplikacji: Twoje konto, Twoje dane, wyłączony moduł znika też dla asystenta.

Klucz w REST API

Ten sam klucz działa w REST API aplikacji mobilnej pod /api/v1 (katalog punktów końcowych w dokumentacji projektu). Dla osoby, która pisze własny skrypt zamiast podłączać asystenta, to zwykłe żądania HTTP z nagłówkiem Authorization: Bearer <klucz>.

Fakturowanie

Program do faktur ustawiasz w Finanse → Wystawianie faktur.